Prezentacja

Jesteśmy wspólnotą osób, którym bliski jest Zakon Paulinów, jego charyzmat i duchowość, którzy chcą mieć swój udział w jego misji.

Celem Wspólnoty Błogosławionego Euzebiusza jest modlitewne wspieranie Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika we wszystkich wymiarach jego działalności. Nieustanna modlitwa za paulińskich zakonników tworzy szczególną więź łączącą członków Wspólnoty z Zakonem i jest formą duchowego uczestnictwa w jego apostolskim posłannictwie. Poczucie odpowiedzialności za dzieła prowadzone przez Zakon czyni wszystkich modlących się we Wspólnocie prawdziwymi przyjaciółmi Zakonu.

Szczególną troską modlitewną członkowie Wspólnoty otaczają sprawę powołań do Zakonu, i całe dzieło formacji zakonnej: młodych ludzi rozeznających powołanie, nowicjuszy, kleryków, braci juniorystów.

Wspólnota wspiera wszystkich paulinów, prosząc Boga o wytrwałość dla nich w powołaniu do życia charyzmatem paulińskim, aby ich przebywanie „sam na sam z Bogiem” na pustyni własnego serca czyniło owocnym apostolstwo Zakonu.

Zobowiązaniem włączającym do Wspólnoty jest podjęcie modlitwy w jednym wybranym dniu każdego miesiąca. Każdy sam określa formę swojej modlitwy.

Poza modlitwą z Zakonem i za Zakon dbamy także o formację budującą osobiste życie duchowe w oparciu o duchowość i tradycję paulińską.

Są między nami także rodzice i rodziny paulinów, ich obecność czyni naszą Wspólnotę prawdziwie rodzinną i szczególnie bliską Zakonowi.

Naszym patronem jest bł. Euzebiusz z Ostrzyhomia, założyciel Zakonu Paulinów. To on w XIII w. zebrał pustelników żyjących w lasach naddunajskich na Węgrzech i stworzył z nich wspólnotę zakonną obierając za jej patrona św. Pawła z Teb, egipskiego pustelnika, uważanego w tradycji Kościoła za pierwszego z pustelników. Ojciec Euzebiusz ujrzał w wizji wiele małych płomyków, które zbliżając się ku sobie utworzyły jeden wielki ogień. Odebrał to widzenie jako Boże natchnienie i znak do utworzenia nowej wspólnoty zakonnej zbudowanej na tradycji pustelniczej. Nowopowstałą wspólnotę umocniła unia z eremitami z klasztoru św. Jakuba na Górze Patacs, którzy podobnie zostali zebrani przez bpa Bartłomieja z Pecs. Kolebką Zakonu stał się niewielki klasztor wybudowany przez Euzebiusza w górach Pilis pod wezwaniem Krzyża Świętego. Tam nasz Patron zmarł 20 stycznia 1270 r. i tam został pochowany, a po nim jego towarzysze, pierwsi paulini. Dzień 20 stycznia jest dziś świętem bł. Euzebiusza w Zakonie Paulinów a dla nas jest świętem patronalnym.